Blog

Na al het klussen en voor het serieuze werk weer gaat beginnen nog even een weekje weg. Na de zomerse dagen van 21 september werd het koud, kwam er heel veel wind en heeeeeel veel regen. Regelmatig vroeg ik mijzelf af wat ik er toch zo leuk aan vind.

Net voor Breskens viel de duisternis in en besloot ik achter de zandbank bij de zeehondjes voor anker te gaan. Dit bleek een geweldige ankerplek te zijn. In de luwte van de zeeschepen zag ik nog wat laatste zonnestralen weg zakken. Een zon die ik nauwelijks meer zou gaan zien de komende week.

Via de Belgische kust op weg naar Oostende kwam er steeds meer wind en besloten door te varen naar Duinkerken. Binnenvaren bleek niet zomaar te mogen. Meld jezelf dus altijd aan bij Duinkerken VTS. Eerst moesten er namelijk 2 kustvaarders naar binnen. Wachten en zorgen dat de stroom je niet voorbij de haven zet.

Voor de andere dag een goed plan gemaakt en de voorbereidingen getroffen om over te steken. Alleen varen is meer vooruit denken. De Windpilot helpt goed mee en geeft je echt meer ruimte om te bewegen. Ik heb de Windpilot Pacific Plus II en ik ben er zeer tevreden over.

De oversteek was wild maar goed te doen. Met een zuiden wind surfde ik naar Ramsgate.

De Grib files voorspelde niet veel goeds en uitstellen van de oversteek terug zou qua windsterkte en wind richting niet gunstig uitpakken. Toch maar klaarmaken dus.

Nog even Oostende aangedaan om bij Den Artiest een heerlijke filet steak te bestellen met een goede Malbec.

Een dagje blijven liggen in Oostende en bij Jack Sparrow op de koffie geweest. Ook gelijk wat klusjes gedaan. De nieuwe ankerbak blijkt goed te werken maar ik ben wel verbaasd hoeveel water er via de ankerketting toch naar binnen komt. Gelijk de pomp maar aangesloten. Eenmaal met de elektra bezig ook gelijk de SSB (HF radio) aangesloten. Ik moet nog wel verder uitvinden hoe het nieuwe speeltje werkt.

Oostende met een vaag zonnetje gedag gezegd en we windpilot weer aan het werk gezet. Als het meezit zou ik s’avonds in Stellendam liggen voordat de voorspelde storm zou losbarsten. Maar het liep anders. Voor Zeebrugge brak het pendelroer van de windpilot. Het roer loslaten was er helaas niet bij met het voor de wind varen op een onstuimige zee. Dan toch maar weer via Breskens de Westerschelde op. Met een ongelukkige gijp is ook het grootzeil op een naad gescheurd. Dus na een weekje zee hoef ik mij voorlopig niet te vervelen.

Vertrek uit Oostende

Via Wim, die we inmiddels goed kennen via Marktplaats en Jan Kees kopen en krijgen we steeds meer papieren kaarten en pilots van de wereldzeeën. Soms uithoeken waar we voorlopig niet denken te komen maar ook kaarten van gebieden waar we liever niet willen komen zoals Venezuela.

Het zijn officiële Admirality kaarten en via de site houden we de wijzigingen bij. Een hele puzzel, maar je wordt er steeds handiger in. Inmiddels is het een hele stapel papier geworden en vragen we ons af of met Navionics op telefoon en tablet, C-map op de plotter en Open CPN op de laptop we niet al voldoende kaarten hebben. Toch zijn wij er van overtuigd dat er niets boven een goede GPS en de papieren kaart gaat.

Stroom kan zomaar uitvallen en dat dat kan gebeuren lezen we te vaak in alle verhalen. Om dan te weten waar je zit vinden wij wel prettig. Met een hand GPS en papieren kaart kunnen we dan nog ergens komen.

Daarnaast zijn papieren kaarten ook heel erg leuk ook in de voorbereiding. Zo hebben we een overzeiler waar heel Australië op staat met een schaal van 1:10.000.000. Leuk om naar de kijken maar een dagtocht van zo’n 100 mijl kan je niet eens aantekenen 😉 . Maar wel gaaf om afstanden een beetje in beeld te krijgen en te dromen waar we ooit willen zijn.

Tijdens onze vakantie richting Noord Engeland realiseerde we ons dit ook dat afstanden en mogelijke stopplaatsen een goede voorbereiding vraagt. Vaar bij nacht niet een onbekende haven aan, zeil nog een rondje of pas eerder je snelheid aan. En hoe ga je het doen als je met aanlandige wind niet kunt ankeren. Belangrijkste tip: “Ga slapen als het kan! Uitputting en vermoeidheid liggen op de loer !”

Dus voor ons zijn papieren kaarten een must en het gewicht plannen we maar in op het schip.

Op het schuifluik heb ik 4 Harken oogjes gemaakt waar met elastiek de kaart onder geklemd kan worden. Met de verlichting in de kap, waar inmiddels 1 beplakt is met rode folie (automaterialen zaak, nood achterlicht), kunnen we makkelijk buiten de kaart bewaren, koersen tekenen en posities aantekenen.

sy Zeewind uit.

Nieuwe ankerbak

Nadere inspectie bij de ankerbak leerde dat hier een nieuw projectje aan zat te komen. Niet alleen om de 75 meter ketting te kunnen herbergen maar ook om het lekwater goed te kunnen weg pompen. Het lekwater wat tijdens de vakantie over de rand is gelopen baarde mij zorgen. Het was geen loos alarm. De bak bleek zelf ook lek te zijn. Ik heb de bak in stukken gezaagd en verwijderd.

Oude ankerbak (omgekeerd)

Daarna alle resten en purschuim verwijderd en alles goed gedroogd. De stalen huid is roestvrij gemaakt en dik geprimerd met 2k-primer.

Opbouw nieuwe ankerbak uit watervast verlijmd multiplex.

Vervolgens weer een nieuwe bak opgebouwd uit watervast verlijmd multiplex. Deze wordt verder afgedekt met 3 lagen epoxy inclusief glasmat. Tegelijkertijd wordt er een afvoerbuis aangebracht om het lekwater te kunnen afpompen.

Omdat ik de ankerbak tot onder de waterlijn gebracht heb kan er geen loospijp gemaakt worden zoals veel andere schepen hebben. Ik heb er bewust voor gekozen alle zware gewichten zo laag mogelijk in het schip te brengen wat de stabiliteit van het schip ten goede komt.

Generale

Inmiddels zijn we weer thuis na 3 weken op zee te hebben geleefd. Na Lowestoft nog Hull en Newcastle aangedaan en via Vlissingen weer naar huis. Soms op de limiet soms heerlijk achter het anker. Tip: 50-75 meter ketting is een must. Met soms 6 meter eb en vloed ligt er al snel 40 meter ketting overboord bij toenemende wind zit je dan al snel op ruim 50 meter.

Deze vakantie was naast het heerlijk ontspannen en een pint drinken in de Harbour Inn in Lowestoft ook een generale voor onze reis. En we kwamen best wat dingetjes tegen. Tegelijkertijd is een vakantie niet representatief voor een reis waar er veel minder tijdsdruk heerst. Er komt altijd snel een einde aan 3 weken en verwaaid liggen kan eigenlijk niet.

Wat leerden we, we ontdekte dat er via de ankerketting behoorlijk wat water naar binnen komt en dat tijdig pompen veel schoonmaakwerk scheelt. Op de overtocht terug naar huis met 25-30 kn wind vingen we zo’n 40 liter zout water op via de ketting pijp. Niet leuk als dat weer onder de vloer slingert.

De kap (Sprayhood) is nu al een geslaagd project en ondanks dat ik er niet meer over zou schrijven heb ik in deze vakantie de laatste dingetjes gedaan om hem helemaal af te krijgen. De verlichting en geluid werken inmiddels. Ook een USB aansluiting voor de nodige apparatuur werkt.

Schakelaars voor licht en geluid, blauw is de USB

Bij het grootzeil strijken zetten we voortaan de bulletalie (lijn aan de giek om gijp te voorkomen) erop. De giek is hiermee gefixeerd en maakt het zeil opbinden een stuk eenvoudiger. Bij een stevige golfslag geeft het je houvast.

Andere dingen zoals kastjes vastzetten en andere indeling zijn inmiddels op de kluslijst gezet. De komende winter zetten we de Zeewind op de kant om de huid en het onderwaterschip aan te pakken.

Genoeg te doen dus weer.

sy Zeewind uit.

Mijlen maken

Een goede voorbereiding voor het maken van een lange reis is vooral mijlen maken. Daarom geen vakantie naar de Grevelingen maar het ruime sop opgezocht. Een goede oefening om te zien waar wat ontbreekt en wat we echt nodig hebben en wat niet. Voor ons zelf maar ook voor het schip.

Bij Stellendam naar buiten door het Slijkgat, overgestoken naar Lowestoft. Hier hadden we onze eerste beproeving. S’nachts Lowestoft aanvaren met harde aanlandige wind zou volgens de Reeds “accesible” moeten zijn. Onze tip: Doe het niet!! Het ging allemaal goed maar je moet je schip goed kennen en weten wat je doet. De golfslag voor de haven die terug komt van de rotsblokken maakt er een heksenketel van. Met de motor vol aan stoven we naar binnen. Buiten op zee blijven was voor ons geen optie omdat er noodweer voorspeld was en ook kwam.

Onderweg

Onderweg zijn we door de hele boot heen gegaan en per kastje bekeken wat we samen echt nodig hebben. Want ik heb in de afgelopen 10 jaar heel wat verzameld op de Zeewind. Van hangmatten tot onhandige thermosflessen en versleten bootlaarzen. Waarom 4 dekbedden, 3 slaapzakken en tig windjackjes. Alles weer geordend en uitgezocht. In iedere haven dropte we een grote vuilniszak met overbodige zooi. De voorpiek werd steeds de verzamelplaats voor spullen die we niet nodig denken te hebben.

Boeken, wat een gewicht.

Boeken, is ook een mooi onderwerp van wat neem ik mee. Van bijbel tot heel veel kookboeken en zeilverhalen. De meeste al gelezen of die je nooit zal gaan lezen. Weet je wat een verhuisdoos met boeken weegt? En ongemerkt staan er heel wat op de kastjes.

Wat kwamen we nog meer tegen: openvallende kastjes, dingen op verkeerde plekken, gereedschap niet makkelijk te pakken. Eerder leerde ik van Rob en Baudine die met de Bojangles varen dat ze al hun kastjes een naam hadden gegeven. Dus niet kastje “stuurboord voor” maar kastje “Afrika” of “Patagonië”, of “Pasta” en “Koek”.

Wat ging er mis: WC afsluiters goed dichthouden! Dit was ook weer een les, ondanks alles was de wc gaan hevelen en stond er 20 cm zoutwater onder de vloer. Pff, iets wat niet zou mogen gebeuren gebeurd dan toch. Hou de afsluiters dicht! Controleer regelmatig onder de vloer. Niveau metertje/signaleer aanbrengen komt op de actielijst.

TIP: Bij het ankeren voldoende ketting uitgooien. 4-5x de diepte is op getijde plaatsen zeker aan te bevelen. Voor de kust van Engeland ter hoogte van Hull en Newcastle is zo’n 2,5-3 meter eb en vloed heen normaal. Bereid je ankerplek dus goed voor. Bij Spurn Head (Humber / Hull) en Runswick Bay kun je zolang de wind niet oost wordt prima overnachten.

Engelse havens zijn duur dus proberen wij zoveel mogelijk te ankeren.

Runswick Bay

Dit levert prachtige plekjes op.

Runswick Bay met ondergaande zon

sy Zeewind uit

Zoals gezegd zou ik nog één keer een blog schrijven over de sprayhood. Inmiddels zijn we een week onderweg en liggen nu in Hull. 2x een nacht doorgevaren met onderweg slecht weer met veel wind en regen.

De vaste sprayhood is nu al een succes. We zijn er heel erg blij mee. Na het schuren en plamuren hebben we hem een 2e keer geschilderd en toen moest het klaar zijn. De mooie dagen in juni en juli dreven de temperatuur op onder de tent tot soms 35-40 graden. Schilderen onder een tent is dan echt een opgave. Maar we wilden weg dus dan maar vroeg opstaan.

Met strijklicht zijn er zeker nog wat opmerkingen te maken maar wij zijn voorlopig tevreden met het resultaat. Na nog wat andere zaken kon de tent er af en konden we de boot schoonmaken en inrichten.

Nu kwam het grote moment hoe staat het op grotere afstand.

De sprayhood ziet daglicht

De vakantie is begonnen en in de oversteek naar Lowestoft en doorsteek naar Hull zaten 2 momenten met veel regen, bliksem en veel wind. De nieuwe kap bood ons alle bescherming en alles bleef droog. In de vakantie worden de speakers en schakelaars gemonteerd en USB aansluiting voor de IPhone en tablets. Ook het afdekzeiltje is inmiddels gemonteerd zodat de boel met wind in de rug ook droog blijft. Het was een heel project maar blij dat we het gedaan hebben.

Nu we zo’n week onderweg zijn zien we ook andere creaties waarvan wij zeggen “nee dat is het toch net niet”

Dit was de laatste blog over het project sprayhood die in ruim anderhalf jaar is opgebouwd van latjes, epoxy en plamuur. Voorzien van Gebo ramen en afgelakt met 1 componenten International verf.

sy Zeewind uit.

In deze weken met wat extra vrije dagen komen we versneld in de afrondingsfase van de sprayhood en de reparatie van het teakdek. Het schuren en plamuren heeft meer tijd gekost dan gedacht. Ook het leggen van het teakdek kostte mij als amateur meer tijd dan gedacht. Ik heb er veel van geleerd en zou een aantal dingen als ik het nog eens ga doen anders doen.

Bij het leggen of repareren van een teakdek zou ik toch sponning latten gebruiken of de kitnaden later infrezen. Om consequent 4,5 mm afstand overal aan te houden is een opgave. Hier en daar heb ik met een dremel bovenfrees de naden gecorrigeerd.

Gereed om de naden te vullen

Bij het voordek heb ik dek overgoten met epoxy met zwarte pigment om alle naden gevuld te krijgen. Daarna gladschuren en de overtollige epoxy verwijderen.

Het resultaat is prachtig, best een beetje trots op mijn kunsten.

Mijn zelf gemaakte achterdek in kwartiers teak.

Als metaalkundige kost het iets meer moeite om met hout om te gaan, maar als zoon van een timmerman heb ik regelmatig mijn ogen de kost gegeven. Ik ben gewoon begonnen en krijg met ieder latje meer respect voor pa die dit vaker in zijn leven gedaan heeft en een compleet teak dek gelegd heeft op zijn eigen schip.

In de afgelopen winter hebben we het teak van het achterdek verwijderd waarna we alles gestraald hebben. Inmiddels ben ik bezig om een nieuw teakdek te maken. Omdat teak niet het goedkoopste hout is is het heel veel meten en nog eens meten alvorens ik de zaag er in zet.

Eerst de buitenste rand aangebracht. Hiervoor heb ik samen met pa sponning latten gezaagd. we hebben zuinig gezaagd en de sponning dus niet gefreesd. Het latje wat uit de sponning is gezaagd wordt straks weer gebruikt als deklat.

Het teak wordt gelijmd met Epoxy 600 van Polyservice. Deze Epoxy heeft een extra vezel is daarmee iets flexibelere en heeft meer hechting op het teak.

Morgen gaan we samen lijmen. De epoxy droogt heel snel dus alles moet goed voorbereid zijn en omdat we de latjes per stuk willen lijmen en moeten opspannen maak ik eerst weer een stellage waarmee we de latjes kunnen aandrukken.

De grote hoeveelheid lijmklemmen komen dan goed van pas. En Mac Gyver is mijn grote vriend want iedere keer weer moet je creatief zijn hoe je je doel kan bereiken.

Een octopus zou het veel makkelijker hebben.

Als alle latjes gelijmd zijn dan vullen we de naden met zwarte epoxy (epoxy met zwart pigment). Daarna schuren en is het dek klaar. Na het schuren spuiten we alles schoon want we willen geen stof meer onder de tent. Dan kunnen we de kajuit, kuip en buiskap gaan schilderen. Voorlopig hoef ik mij nog niet te vervelen. Maar we gaan gestaag door. Tussendoor probeer ik de zwaluwen te verjagen want die beginnen al nesten onder de tent te bouwen. Mooie beestjes maar wil straks niet gebonden zijn aan een nest met jongen.

Koopmans

Na het lezen van de reizen van Dick en Elly Koopmans werden we steeds nieuwsgieriger om deze mensen te ontmoeten om van hen te mogen leren.

Vanwege ons Koopmans ontwerp van het type Vanguard 1300 en onze plannen om naar Zuid-Amerika te gaan hadden we een aantal vragen.

Na wat mail contact waren we afgelopen vrijdag welkom om op de thee te komen in Lelystad. Natuurlijk best spannend voor hen omdat ze niet wisten wat voor vlees ze in de kuip hadden. Het was mooi weer en zaten buiten in de tuin. Al snel kwamen de zeilverhalen los en raakten we niet uitgepraat over de avonturen van dit mooie stel avonturiers. Wij werden er zeer door geraakt door de eenvoud en het doorzettingsvermogen van deze 2 mensen. Marlies en ik werden steeds enthousiaster en zo leerde we de kneepjes van het varen. Over het eten aan boord, de techniek, stabiliteit en de do’s and dont’s van het varen. We zaten op ons gemak, het was gezellig en na 3 bevlogen uren vroeg ik of we met hen op de foto mochten. Marlies maakte de foto van dit geweldige stel.

Terug in de auto hebben we de tips op geschreven die we zeker ter harte zullen nemen. We voelen ons trots met onze degelijke Koopmans en zijn weer een stapje dichter bij ons doel.

Na deze blog komt er nog één over de sprayhood omdat ik nu in de eindfase zit. Na het eindeloos schuren en plamuren, om ook met strijklicht een mooi resultaat te hebben, is gisteren begonnen met het schilderen van de kap.

Klaar om de primer aan te brengen

Eerst heb ik 2 lagen 2 componenten primer aangebracht. Deze vullende primer kan heel mooi terug geschuurd worden. Ik heb hiervoor P320 papier gebruikt. Omdat de primer niet 100% waterdicht is heb ik bewust niet voor waterproof gekozen. Ook heb ik de primer niet verdund. De 2 comp rollers geven toch nog wat pluizen af ondanks dat ik met tape de haartjes had verwijderd. Beter is het om fijnere 2 comp. lak rollers te gebruiken. De alufolie gebruik ik om mijn verfbakje schoon te houden en vaker te kunnen gebruiken.

Het verbruik is wel iets meer dan wat op het blik staat. Met de 600 ml kon ik de kap slechts 1 keer binnen en buiten behandelen. Omdat ik binnen 24 uur de 2e laag wilde aanbrengen snel op en neer naar Polyservice www.polyservice.nl . Het resultaat is verbluffend. De kleinste oneffenheden verdwijnen als sneeuw voor de zon. Het was windstil dus geen dwarrelend stof onder de kap en geen zon dus niet te warm. Ideaal weer om dit te doen dus.

Komend weekend gaan we aflakken waarna de ramen/verlichting/schakelaars/en speakers aangebracht kunnen gaan worden. Een heel project wat iets meer als een jaar duurt als je werkt en geen geconditioneerde loods hebt. Werken onder de tent helpt wel heel veel om het nu versneld af te ronden. In de 20e blog zal het eindresultaat getoond worden.